Maerten 1

Ik hoor bij ons thuis heel veel verhalen over de katholieke kerk, de communie , de biecht etc. Heeft u leuke, grappige, trieste verhalen over de kerk of de pastoors mail ze.

De kerk van de parochie H. st Laurentius werd in 1891 gebouwd aan de oostzijde nabij de neksloot en de weilanden. Door de sterke groei van Heemskerk na de vijftiger jaren is deze kerk nu centraal gelegen in de kom van het dorp. De parochie van de H. Laurentius behoort tot de oudste zes Noordhollandse st. Laurentiusparochies. De driebeukige kruisbasiliek heeft een hoge kruistoren (54 m) en veelhoekige traptorens aan weerszijde van het front.

De kerk werd in 1890 gebouwd naar een ontwerp van architect J.H. Tonnaer uit Delft ter vervanging van een zgn. waterstaatkerk uit 1847. Deze kerk in baksteen wordt gerekend tot de neo renaissance stijl. De stijl uit zich in een overdadige decoratie en een tongewelf met een viering of kruistoren bestaande uit twee vierkante en twee achtkantige geledingen, gescheiden door gewelfde dakvlakken. De kerk is als gebouw van algemeen belang in 1978 geplaatst op de lijst van monumenten wegens oudheidkundige en kunsthistorische waarde.

een e mailtje van Nico Rijs.

Ik weet dat mijn vader (Klaas-Rijs) die ongeveer 30 jaren op het koor van de Laurentiuskerk zat mij eens vertelde van pastoor Nouweland, dat als de misdienaar wijn in de kelk goot hij er met zijn kelk er onder bleef hangen tot er genoeg in zat, maar als water bij gedaan werd trok hij hem al snel weg met de mededeling van “ho, ik ben geen koe”. Ook hadden sommige mensen een vaste plaats in de kerk ,(meestal voorin) en die mensen kwamen wel eens laat binnen, ze hadden toch zeker een vaste plaats? Maar als er ook maar iemand op die plaats zat werd die persoon zeer zeker van die plaats verwijderd,

Nico rijs zoon van Klaas Rijs.en Jans Stengs.

Van de Kerkweg en daarvoor Muilmanslaan.

Graag wil ik reageren op het stukje van Nico Rijs wat betreft de vaste plaatsen die er in de Laurentiuskerk waren.
Het was niet zo dat als iemand die een vaste plaats in de kerk had en dan zelf te laat kwam, de persoon op 'zijn' plaats zonder meer mocht wegsturen, dat lag toch iets anders. Links op het priesterkoor bevond zich een roodlampje en wanneer de heilige mis begon deed men dat lichtje aan. Was dat lampje dus aan, dan mocht de persoon van wie de vaste plaats was, geen recht meer doen gelden op zijn plaats en er dus ook niemand meer van af sturen. Het kwam natuurlijk meerdere malen voor dat de plaats bezet was en het lampje nog niet aan was, dan moest men wijken voor de rechtmatige 'eigenaar'.

Bank Beentjes

Mijn vader, Henk van Roon, ging op een avond naar de pastorie om de kapelaan te spreken. Hij kwam in de gang terecht en wat hoorde hij !!! Hij hoorde de priesters met mekaar praten over de biechtgeheimen; over seks dat toen toch al taboe was om over te praten, er werd daar gelachen. tjonge wat was mijn vader woest en hij ging nooit meer biechten.

Joke de Jong- van Roon