|
Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij als geborenen in de
50-er/60-er/70-er jaren nog leven? Volgens de theorieën anno 2005
zouden we toch al lang dood moeten zijn? Wij zaten in auto's zonder
veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag. Onze bedden en speelgoed waren
geschilderd met verf vol lood en cadmium. Boven aan een trap was geen
hekje, wie te ver ging kukelde naar beneden. Als je wakker werd in bed
hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen
voordat je ouders het merkten. Flessen met gevaarlijke stoffen en alle
apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek
openen. Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je er met je
vingers tussen zat waren ze weg. Op de fiets zat je achterop met je
gat op de bagagedrager en je probeerde je vast te houden aan de
schroefveren van het zadel voor je. Een helm hadden ze nog niet eens
op een bromfiets, laat staan op een fiets. Water dronken we uit de
kraan, niet uit een fles. Brood stond stijf van de
conserveringsmiddelen, na twee weken was een Bums nog net zo vers als
in de winkel. Kleur- en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan
hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik
ze nu echt niet meer. Een kauwgom legde je 's avonds op het
nachtkastje en stak je 's morgens weer in je mond. Op school hadden ze
maar één maat bank met zo'n heerlijk gevaarlijke klep eraan. Schoenen
waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je
fiets was of te groot of te klein. Een fiets had geen versnellingen en
als er een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem
zelf te plakken. We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug
als de straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar
we waren en we hadden geen GSM mee! Het bos of park was een plek om te
spelen en geen vieze mannetjesverzamelplek. Als we naar een vriendje
gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en
ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.
Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch
niet dik. We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand
werd er ziek van. Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64
televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies,
computer of internet. Wij hadden vrienden! De televisiezender begon
pas om 18.00 uur. Dan kwam er een uurtje wat leuks voor kinderen en oh
wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere
zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en
hoe lang je daarna nog keek. We hebben ons gesneden, botten gebroken,
tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept.
Dat waren gewoon 'ongelukken' en soms kreeg je er ook nog zelf een
extra pak slaag voor. Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en
blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan
een lieveheersbeestje op je jas knoopte. Pedagogisch verantwoord
speelgoed maakten we zelf: met stokken sloegen we naar ballen, we
bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten
waren. We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen:
wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met
teleurstellingen. Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en
kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen dezelfde lessen. Zij deden
soms een klas nog een jaartje over en daar waren ook geen discussies
over op ouderavonden. De meester had altijd gelijk. We smeerden onze
boterhammen zelf, met een grote-mensenmes, en als je ze vergeten was
kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een
beetje meer honger de rest van de dag. Wij gingen met de fiets naar
school, helemaal zelf, ook in de winter! Als je moeder aan de huisdeur
naar je zwaaide was je een watje! Als je problemen veroorzaakt had
waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen wel om je te halen,
maar niet om je er uit te lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat
was duidelijk en je kon je niet verstoppen.Wij hadden vrijheid,
mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid. We hebben moeten leren
er mee om te gaan. Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die
problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico
durven nemen en instaan voor de gevolgen. Hoor jij ook daar bij?
GEFELICITEERD! WIJ WAREN HELDEN!
(auteur
onbekend) |
